NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Batı Avrupa'nın kaderi tehlikede.
Bir sürü Nazi bombardıman uçağı Londra'ya doğru gidiyor.
Hitler, Britanya'nın diz çöktüğüne inanıyor.
Gelen istihbarat raporlarına göre
Britanya'nın sadece 200 tane savaş uçağı kalmıştı.
Kraliyet Hava Kuvvetleri, başkenti koruması için
bulabildiği her savaş uçağını topluyordu.
Ölümüne bir savaş olacaktı.
Katil olmanız şart.
O katil içgüdünüz olmalı.
İki yüz metreden ateş açıyorsun
ama bitirdiğinde 15 metre kalmış oluyor.
Naziler, Kraliyet Hava Kuvvetleri'ni yenerse
Britanya Adaları'na denizden bir işgal başlatılabilir.
Britanya Savaşı, İkinci Dünya Savaşı'nın en destansı
çarpışmalarından biridir.
Şimdi uzmanlıkla renklendirilmiş dünyada nadir bulunan görüntüler
daha önce hiç görmediğiniz bir hikâyeyi anlatıyor.
10 Mayıs 1940.
Hitler; Hollanda, Belçika ve Fransa'ya karşı
başlattığı yıldırım harekâtlarıyla dünyayı şok eder.
Mobil zırhlı birlikleri, Alman hava kuvvetleri Luftwaffe'nin de
desteğiyle önlerine çıkan her şeyi
yok ederler.
Luftwaffe, yıldırım harekâtının öncüsü olarak görülüyor.
Psikolojik olarak çok güçlü görünüyor.
Çığlık gibi sesleriyle aşağı dalan Stukalar,
dehşet ve kargaşa veriyordu.
Kriz ilerlerken,
Winston Churchill Britanya Başbakanı olarak atanır.
Avrupa'daki son müttefikleri Fransa'yı korumak için gönderilmiş olan
İngiliz askerleri aşağılayıcı şekilde geri çekilmeye zorlanmıştı.
Yenilginin yarattığı şok kesinlikle devasa.
Ve Britanya Yurt Dışı Sefer Kuvveti kendini kendini
ayakta kalan bir kanal limanına karşı sıkışmış buldu. Dunkirk.
Mucizevi bir tahliyeye rağmen...
...Alman savaş makinesi durdurulamaz görünmekte.
KUZEY DENİZİ ALMANYA
Britanya ve imparatorluğu, Hitler'in ordularına karşı yalnız duruyor.
Ama Britanya hayranlığı bilinen Hitler, potansiyel bir işgalden emin değil.
Bence Naziler, Fransa'yı bu kadar çabuk ele geçirebilmelerinden etkilenmişti.
Hitler bir sorunla karşı karşıya kalmıştı. Sonraki hamlesinin ne olacağı.
Hitler'in uzun vadeli planı Sovyetler Birliği'nin peşine düşmekti.
Britanya ile barış yapmak istiyordu.
Hemen Britanya'ya bu işgalden bir dokunulmazlık önerecekti.
Churchill'in savaş kabinesinin bazı üyeleri
Hitler'le anlaşmak konusunda ısrarcı olur.
Ama başbakan kararlıdır.
Churchill pazarlığı reddetti.
Barış görüşmesini reddetti. "O adamla konuşmayacağım." dedi.
Churchill'in Hitler'e karşı düşüncesi şuydu.
Kapıyı bir kere aralarsan sonuna dek açılır.
Bir adım geri atıp
bu korkunç yenilginin şokunu atlatalım.
Fransa Savaşı sona erdi.
Britanya Savaşı başlamak üzere olmalı.
Hitler şunu biliyor: Ya bu adada bizi yenecek
ya da savaşı kaybedecek.
Churchill, Britanya halkının şu huyunu bilirdi.
Britanyalılar yaradılışları gereği durgun insanlardı.
Churchill herkesi ateşlemekle kalmadı,
işgal tehdidini de canlı tuttu.
Sahillerde savaşacağız.
İniş alanlarında savaşacağız.
Sahalarda ve sokaklarda
savaşacağız. Tepelerde savaşacağız.
Asla teslim olmayacağız.
Churchill'in 1940 yılındaki başarısı öncelikle Britanya halkını
harika bir şey yapabileceklerine ikna etmesi
ve sonra da harika bir şey yaptıklarına ikna etmesiydi.
Churchill'in önceliği bir işgali durdurmak.
Fransa'nın artık Alman kontrolünde olmasıyla
en büyük endişesi Alman Donanması'nın yakında
büyük Fransız filosunu da ele geçireceğiydi.
Bunu istemese de, Kraliyet Donanması'na, Cezayir kıyısında demir atmış olan
Fransız filosunu batırma talimatı verir.
Bin üç yüz Fransız askeri öldürüldü.
Churchill, eski müttefiğine yaptığı bu saldırıyı
en nefret ettiği kararı olarak belirtir.
Ama Fransız filosu artık Alman işgalinde rol oynayamayacaktır.
Hitler aldırmaz.
Hitler için, ordu kesinlikle her şey.
Büyük Britanya'daki en kıdemli alanın hava kuvvetleri
veya kara ordusu değil, Kraliyet Donanması olduğunu anlamıyor.
Düşmanını anlamıyor.
Ama saldırı net bir mesaj gönderir.
Britanya savaşa hazırdır.
Hitler'in anlaşma umudu artık olası görünmemektedir.
Alman işgalini gerçek bir ihtimal
olarak görmedikçe Churchill'in pazarlık etmeyeceğini biliyor.
Kraliyet Donanması denizleri kontrol etmekteyken
Hitler'in hava kuvvetleri göğü kontrol etmektedir.
Yenilgisiz Luftwaffe, kanaldaki deniz konvoylarına saldırıp
Britanya'nın tedarik hatlarını bozup
düşman hava kuvvetlerini savaşa zorlayabilir.
RAF.
Luftwaffe muhtemelen o dönem dünyanın en dişli
hava gücüydü.
Cephe gücü konusunda RAF'in yaklaşık iki katı kadar sayıya sahipti.
Orta menzilli Alman bombardıman uçaklarını göndermek için
Fransa'da aceleyle hava alanları inşa edilir.
Bunlar, savaş uçakları tarafından korunacak.
Ürkütücü Messerschmitt 109 da dâhil.
The Messerschmitt 109,
1940 yazında şüphesiz dünyanın en iyi tek motorlu savaş uçağıydı.
Her uçaktan daha hızlı yükseliyordu.
Savaş alanına gelince daha sert darbe vuruyordu.
Elli beş saniyelik makineli tüfek mermisi ateşleyebiliyordu
ve topları da vardı.
Luftwaffe başkomutanı Hermann Göring,
güçlerine kanalı Britanya sevkiyatlarına kapamasını emreder.
Gösterişli Göring, eski Birinci Dünya Savaşı jeti ası.
Ve muhtemelen de Hitler'e en yakın olan kişi.
Hayattaki güzel şeylere karşı da büyük düşkünlüğü var.
Göring, gücün getirdiği güzelliklerin tadını çıkaran bir Nazi.
Elindeki işe odaklanması gerekirken
sanat galerilerinden eser satın alıyordu.
Göring, Hitler'e, hava filolarının
dört gün içinde güneydeki Britanya savunmasını geçeceğinin
ve dört haftada bütün RAF'ın yok edeceğinin sözünü verir.
Almanlar inanılmaz kibirliydi.
Ellerindeki kadar güçlü bir hava kuvvetlerini yollayınca
Britanya'nın ilk darbede yıkılacağını düşünüyorlardı.
10 Temmuz 1940.
Kanal üstündeki mücadele, 60 Alman bombardıman uçağı
kanaldaki büyük bir konvoya saldırdığında daha da yoğunlaşıyor.
Britanya Savaşı başlamıştı.
Ama Britanya gemileri görüntüye girerken
pilotlar, beklemedikleri bir şey görür.
RAF'in Avcı Komutanlığı'ndan beş filo
onları karşılamak için orada.
Britanyalılar geldiklerini biliyormuş gibiydi.
Filoların başında da Luftwaffe pilotlarının
en korktuğu uçak var.
Supermarine Spitfire.
Spitfire ile Almanlar sadece Dunkirk üstündeki
savaşta karşılaşmışlardı.
İlk karşılaşmalarında şok olmuşlardı
çünkü bu savaş uçağı, eşit şartlar altında
Messerschmitt 109E'ye rakip olabilirdi.
Spitfire muhteşem bir uçaktı.
Güzelliği, karizması vardı ve herkesin ilgisini çekiyordu.
Alman bombardıman uçakları tek bir Britanya gemisi batırırken...
on uçak kaybetti.
Luftwaffe önemli bir ders almıştı.
Ama Göring'in istihbarat servisi bunu duymak istemiyordu.
Hava Kuvvetleri İstihbarat Ajansı'nı yöneten kişi
Beppo Schmid adında bir adamdı.
Britanya'nın kendini havadan koruyabilmesi için
çok kritik olan savunma sistemini görrmezden geldi.
Luftwaffe'nin kazanabileceği inancını aşılamaya başladı.
Schmid, Göring'e, Luftwaffe uçaklarının
Britanya'nınkilerden üstün olduğunu ve hızlıca üretebileceklerini söyler.
Schmid'in en büyük sorunu
temel olarak, Göring'e hep duymak istediği şeyleri
söylemesiydi.
Gerçeği bulmakla falan ilgilenmiyordu.
Yani bir sürü yalan uydurup geçiyordu.
Her şey çok çürük istihbarata dayanıyordu.
Beppo Schmid'in Göring'e sunduğu resim
tamamen yanlıştı.
Göring'in, Luftwaffe'ın RAF'i yenebileceğine olan kararlılığı
Hitler'in, işgal tehdidini artırma kararında
büyük rol oynar.
16 Temmuz tarihinde Hitler Denizaslanı Harekâtı'nı
başlatma emrini verir.
Hazırlıklara başlanması ve gerekirse kanaldan
Britanya Adaları'na doğru bir işgal düzenlenmesi için.
Buna hazırlanma sebebini Britanyalıların
anlaşmaya varmak istememeleri olarak açıklıyordu.
Almanya işgale hazırlanır.
Mavnalar Fransız sahilindedir.
Kanal boyunca yarım milyon insanı taşıyabilecek olan
çıkarma gemisine dönüştürülürler.
Paraşütçüler, önemli hedeflere iniş yapma eğitimine başlarlar.
Ama Hitler hâlâ Churchill'in aklının başına geleceğini
ve barış isteyeceğini ummaktadır.
19 Temmuz tarihinde
Hitler, Britanya'yı pazarlık etmesi veya sonuçlara katlanması yönünde uyarır.
Hitler şöyle diyordu. "Benimle barış ve her şey yoluna girsin.
Bana karşı çıkarak aptallık ettin Britanya.
Polonya'nın peşine düşmemin seninle ilgisi yoktu.
Peşime düşmene gerek yoktu."
Konuşma bittikten bir saat sonra
Britanya teklifi reddetti.
Hitler'e göre, Churchill, Almanya tehdidinin
ciddiyetini anlamalıydı.
Kısa süre sonra Hitler, Luftwaffe'dan
Britanya'ya karşı olan hava savaşını yoğunlaştırmasını,
çıkarma yapılacak sahillerde hava üstünlüğünün kazanılmasını
ve Denizaslanı tehdidini daha gerçekçi kılmasını istedi.
Hitler şöyle der: "Britanya umutsuz durumda.
Savaşı kazandık."
Ağustos 1940.
Hitler, Göring'e, Britanya'nın savaş uçağı savunmasının
tamamen yok edilmesi için hazırlanmasını ister.
Bu harekâtın kod adı "Kartal Günü"dür.
Luftwaffe, güneydoğu Londra'daki RAF hava pistlerini bombalayacaktır.
RAF'in Avcı Komutanlığı'nın yaklaşık yarısından fazlası orada.
13 Ağustos tarihinde Kartal Günü'nün şafağı söker.
Elbette ki saatler içinde RAF Avcı Komutanlığı'nın
Luftwaffe'ye direniş gücü yok edilecektir.
Kartal Günü'nde, Güney İngiltere'deki 11. Gruptaki
önemli hava pistlerine saldırı yapılır.
Avcı Komutanlığı artık Uzak Güneydoğu'da
sorti yapamasın diye birden fazla bombardıman uçağı
onları bombalayacaktı.
Daha sonra da RAF'i yavaşça iç topraklardan uzağa çekecek,
Kanal üstünde de Luftwaffe kendi üstünlüğünü kuracaktı.
Ama raporlara göre kötü hava geliyordu.
Göring, saldırıyı ertelemeye karar verir.
Kartal Günü'nde bazı insanlar saldırıyı iptal edip dönme emri aldı.
Bazıları iptal emrini çok geç aldı,
bazıları hiç almadı.
Saldırı emri net olarak öğlen ikiden sonra
yayılmıştı.
Alman bombardıman uçakları Britanya kıyılarına vardığında
RAF avcı uçaklarının cevabı çabuk, ölümcül
ve Luftwaffe için dev bir şok olur.
Hitler'e vadedilen kolay galibiyet yoktu.
Kırk yedi Alman uçağı vuruldu,
ve 86 pilot öldürüldü, kayboldu veya yakalandı.
Kartal Günü'ndeki kayıplar
Luftwaffe'nin aklını başına getirecek bir şeydi.
Fransa'da yenilmez gibi görünen pike bombardıman uçakları
ahenkli bir avcı savunmasıyla
karşılaştığında aşırı hassas olduğunu ortaya koymuştu.
İyi misin? Adilerden birini vurdun mu?
Evet. Bir Messerschmitt 109 ile bir Dornier'i vurdum.
Almanlar kendilerine tehlikeli derecede fazla güveniyordu.
Silahlı kuvvetlerin her birine ayrı ayrı işgale hazırlanmaları söylenmişti.
Luftwaffe'nin planları neydi?
Luftwaffe'nin planı "RAF'i yok edeceğiz."
Düzen falan hiç yok.
Hitler Alpler'deydi. Bu...
Bütün bunlar olurken Churchill'in İskoçya'da bir dağda inzivaya
çekilmesi gibi.
Hiç yararı yok.
Kibirlilik.
Düşmanını anlayamadığını da
tamamen gösteriyor.
Almanlar ayrıca, Britanya'nın
Dowding sistemi olarak bilinen gelişmiş uyarıları
yaptığından habersizdi.
Stuffy Dowding, Avcı Komutanlığı'nın başkomutanı.
Tamamen koordine edilmiş olan hava savunma sisteminin
gelişiminin başında o vardı.
Dünya daha önce böylesini görmemişti.
Bütün savunmaların merkezinde Chain Home var.
Güney ve doğu kıyılarındaki 110 metrelik radar kulesi,
190 kilometre kadar uzaktaki uçakları tespit edebiliyordu.
Alman uçakları görüşlerinin altından uçarsa
Chain Home Low olarak bilinen 30 daha küçük kule onları tespit edecek.
Kendi radarları da olan Almanlar
radarın prensibini anlıyordu.
Anlamadıkları şey,
hangi radarın hava savunma sisteminde
nasıl kullanıldığıydı.
Alman uçakları Britanya'nın görüş alanına girince,
gece gündüz gözlem noktalarında görev yapan 30 bin gönüllü...
Otuz düşman uçağı kanal üstünde, batıya uçuyorlar.
...düşman baskınlarını izliyor ve rapor ediyorlar.
Radar size biçimlerini söyleyebilir.
Ama boyunu, genişliğini anlayamazsınız. Bu eksiklik
Britanya ve iç kısımlarında görev alan
gözetleme birliklerince tamamlanıyordu.
Bir dürbünleri
ve pantograf adında, dev bir sekstanta benzeyen bir ekipmanları vardı.
Bu karşılarındaki diziliş konusunda belli bir
duruş, mesafe ve boyut bildiriyordu.
Hatta, düşman baskınları raporları Avcı Komutanlığı karargâhına
kırk saniyeden kısa sürede varır.
Bu filtre odasının kalbi ve kontrol odası Bentley Priory.
Bentley Priory RAF Avcı Komutanlığı'nın karargâhı.
Filtre odası, radar istasyonlarından gelen bu bilgileri filtreleyen yer.
Kontrol odasıysa filtre odası, radar istasyonu
ve gözetleme birliklerinden gelen bilgileri
koordine eden yerdi.
Luftwaffe, Kuzey Fransa'da havalandığı andan itibaren
RAF onların geldiğini biliyordu ama Luftwaffe bundan habersizdi.
Düşman iki, dört S.
Anlık pozisyonları direkt olarak Avcı Komutanlığı'na iletiliyordu.
Güneydoğu'daki Britanya cevabı
tek bir adamın emrinde.
Tümgeneral Keith Park.
Önceki Alman saldırılarında birden fazla lider olsa da
Park tek başında Güneydoğu'daki 30 filoyu kontrol ediyor.
Kartal Günü ilerlerken
bazı Alman bombardıman uçakları bu savunma kalkanını geçiyor.
Ve Park'ın 11. Grubundaki bazı RAF hava pistleri vuruluyor.
Ama Kartal Günü'ndeki RAF'i devirme planı
Luftwaffe için bir yenilgiye dönüyor.
Kırk yedi Alman kaybına kıyasla
RAF hava savaşında sadece 13 avcı uçağı kaybetmişti.
Ama Beppo Schmid, Göring'e RAF kayıplarını daha fazla söyler
ve Luftwaffe'nin 70 Britanya uçağını düşürdüğünü iddia eder.
Sorunun bir kısmı belli ki Göring'e dönen istihbarattı.
Eski dostumuz Beppo Schmid yine aşırı hatalı raporlar veriyordu.
Göring, neler döndüğünü tam olarak anlamıyordu.
Schmid ayrıca RAF'in uçakları ve pistleri
onarma hızını da hafife alır.
Mühendisler, hasar görmüş uçakların uçması için işe koyulur.
Pistlerdeki bomba çukurları kısa sürede doldurulur.
Çoğu RAF üssü 24 saat içinde yeniden harekâta hazır durumdadır.
Britanya avcı uçakları da her zamankinden hızlı yapılmaktadır.
Uçak üretimi modernleştirilmişti
ve şimdi gece gündüz çalışıyordu. Geliştirilmişti.
Temmuz 1940'da, Uçak Üretim Bakanlığı
dört yüz doksan altı yeni Spitfire ve Hurricane üretti.
Luftwaffe ise sadece 240 tane yeni Messerschmitt 109 üretebilmişti.
Britanya uçak üretim bakanı Lord Beaverbrook
Spitfire fonunu tanıtır.
Böylece ülkenin arkasında durabileceği bir uçak üretilecekti.
İnsanlar para vermek istedi
ve sadece Britanya'da değil, bütün İmparatorlukta.
Hatta bütün dünyada.
İnsanlar bu güzel nesnelerden
daha da fazla üretilsin diye bağış yapmaya razıydı.
Uçak muharebeleri artık Britanya topraklarına geldiği için
RAF'in Luftwaffe karşısında bir avantajı daha vardı.
Kartal Günü ciddi bir hasar verse de
sahada kaybedilen uçak sayısı kaybedilen pilot sayısı demek değildi.
O pilotlar sarsılmıştı. Ama kötü yaralanmadıysa
hemen filoya katılıp
sonraki gün yeni bir uçakla uçabiliyorlardı.
Değerli eğitimli adamlar kurtarılmıştı ve yine savaşmaya hazırdı
ama Göring'in uçaklarının mürettebatları sonsuza dek yok olmuştu.
Luftwaffe'nin kaybettiği her uçakta
genelde hem uçak hem de mürettebat kaybedilmişti.
O pilotlar genelde değerli birer istihbarat kaynağıdır.
Hava mürettebatı sorgulandı
ve düşen Alman uçakları titizlikle incelendi.
Bir Heinkel bombardıman uçağında bir nota yazılmış "Knickebein"
kod kelimesini bulurlar.
Gizlice kaydedilen konuşmalar, yakalanan hava mürettebatlarının da
aynı kelimeyi kullandığını gösterir.
Knickebein'in İngilizcede çarpık bacak anlamına geldiğini
ve bunun bombardıman uçağı pilotlarının
karanlıkta ilerlemesini sağlayan bir iletişim sistemi olduğunu öğrenirler.
Bu kaygı verici bir gelişmedir.
Almanlar, Britanya'yı gece bombalamayı planlamaktadır.
Knickebein sistemi bir grup nokta ve tire ieltirdi.
Pilotlar iki nokta ve tire ışını arasındaki merkez yoldan giderlerdi.
Yani haritalara bakmadan gidilecek yönün o olduğunu bilirdi.
Kimse Almanların geceleri yolculuk etmek için
bir sistem geliştirdiğini düşünmemişti.
Britanya Savaşı'nda dönmekte olan
teknolojik, bilimsel bir savaş vardı
ve artık olay gündüz değil gece bombalamalarıydı.
Avcı Komutanlığı'nın tüm savunma stratejisi
gözcülerin ve pilotların düşmanı net şekilde görmesine dayanıyor.
Almanlar gece bombalamaya başlarsa
Britanya şehirleri ve endüstrisi resmen savunmasız kalır.
Bu sırada, Göring nihayet İngiltere'nin güneydoğusunun
aşırı iyi korunmuş olduğu gerçeğini idrak eder.
O da stratejisini değiştirir.
Belki Britanya'nın başka kısımları daha savunmasız olacaktı.
15 Ağustos tarihinde maksimum çabaya giriştiler.
İngiltere güneyinin iyi korunduğu belliydi
ama kuzey konusu belirsizdi.
Ana baskın Yorkshire üstünden oldu.
Heinkel 111'ler ile birlikte
çift motorlu avcı uçağı BF 110'lar vardı.
Britanya genelinde iki bini aşkın Luftwaffe sortisi yapıldı.
Ama Göring acı bir ders daha alır.
Bu defa 75 Alman uçağı gökyüzünde vurulur.
Luftwaffe bugüne "Kara Perşembe" der.
Churchill "Tarihin en büyük günlerinden biri." der
Dowding sistemi, kuzeyde olduğu gibi güneyde de güçlüdür.
O an Almanlar radar sisteminin bütün kıyıyı kapsadığını
ve karşılarında sadece 10 ve 11. Gruplar değil
Midlands'daki 12. Grup ve İskoçya'daki 13. Grup olduğunu fark ediyorlar.
Göring, Stuka pike bombardıman uçaklarının
en büyük kaybı yaşadığından korkuyor.
Bu yüzden planını bir kez daha değiştiriyor.
Stukalar ezilmişti çünkü Stukalar yalnızca hava sahasını
tamamen kontrol ettiğinizde işe yarar.
Bu yüzden Göring tanklarla uğraştı, avcı uçaklarına
"O bombacılara eşlik etmelisiniz.
Daha çok yapın." diyordu.
Yani avcı uçaklarının işi artmıştı
ve bu da güçlerini biraz düşürüyordu.
Bu, onların ana avantajı olan hız ve sürprizi bitirdi.
Saatte 300 mil hızla gidip
daha çatışma başlamadan bile, sırf bu yüzden
RAF avcılarından avantajlı durumda olan
109'lar şimdi saatte 200, 250 mil hızla
düşük irtifada, bombardıman uçaklarının yanında gidiyordu.
Bu, Göring'in dev bir hatasıydı.
RAF, 15 Ağustos tarihinde 32 avcı uçağını kaybeder.
Uçaklar ve hava pistleri kolaylıkla onarılabilir.
Ama iki tarafın da pilotları üstündeki zihinsel gerginlik artıyor.
Ağustos ayında ortalama bir RAF pilotunun hayatı
şizofrenik bir varlık gibidir.
Görevdelerken, günde beş altı yolculuk yapıp her yere uçarlar.
Aşırı yoğunlardır.
Bu yoğun bir savaş.
Yarım saat içinde işleri biter,
yerlerine otururlar,
tamamen yorulmuşlardır.
Britanya Savaşı'nda savaşan en genç Spitfire pilotu
Geoffrey Wellum'un savaş eğitimi, savaşa katılabilsin diye
erken kesilmişti.
Yurdun dış dünyaya kapalı yaşamından
çıktıktan sonraki on buçuk ay içinde
kendimi Spitfire Filosu ile ön cephede buldum.
Çoğu zaman oturuyor, uyuyor ve bekliyorduk.
Dağıtım kısmında beklemenin gerginliğini asla unutamam.
Zil çaldığı anda siz...
...gerilirsiniz.
Spitfire'ınıza tırmanırsınız.
Spitfire'a binince
ve koltuğunuzdan, titreyen motorları hissedince
size kalmıştır.
Ama bir kez daha Britanya havacılarının Luftwaffe pilotlarına karşı
avantajı bulunmaktadır.
Kraliyet Hava Kuvvetleri'nde havacı olmak çok prestijlidir.
Pilot olmak daha da prestijlidir.
Avcı pilotu olmaksa
prestij ağacının en tepesidir.
Aslında avcı pilotlarınının beşte biri başka ülkelerden gelmiştir.
Fransızlar, Belçikalılar
ve bir sürü Polonyalı vardı.
Gece içer, eve gelir, iki saat uyur
ve uçarlardı.
Britanyalı bir pilot bara girince
kahraman olarak karşılanırdı.
Alman pilotları ise sürekli diken üstündeydi.
Akşamları taktikleri konuşmaları, rapor yazmaları gerekirdi.
Bara gidecek kadar boş vakit bulurlarsa
onlara şüpheli gözlerle bakan Fransız bir barmen falan olurdu.
Hiç destek yoktu.
Yani moral açısından bakınca Luftwaffe için çok daha zor.
16 Ağustos tarihinde Britanya Savaşı
nihayet Luftwaffe için biraz başarılı sonuçlar getiriyor.
Radar, kanalı geçen devasa Luftwaffe uçaklarını görür.
Güney sahiline gitmektedirler.
İki yüz on dört tane Messerschmitt 109
ve 43 Messerschmitt 110 tarafından korunan 84 Stuka pike bombardıman uçağı
Southampton'a doğru gitmektedir.
Sekiz Britanya filosu, Portsmouth ve Lee-on-Solent'te baskınlarla savaşır.
Ama Göring'in yeni taktikleri işe yarar.
RAF, eşlik eden avcılar tarafından sıkıştırılır
ve Stuka bombardıman uçakları ortalığı birbirine katar.
Wight Adası'nda, Ventnor'da bulunan Chain Home radar direğine
yirmi iki bomba isabet eder.
Bir ayı aşkın süre çalışamaz.
Dev bir Luftwaffe başarısıdır.
Tangmere'deki RAF hava üssü de ciddi hasar alır.
On asker öldürülür, hangarlar yok edilir.
ABD havacısı Billy Fiske, Luftwaffe ile çatışır.
Vurulur ve yakıt tankı ateş alır.
Hayatta kalır ama daha sonra yaralarına teslim olur.
Fiske, İkinci Dünya Savaşı'nın ilk Amerikalı kabı olur.
İNGİLTERE YAŞAYABİLSİN DİYE ÖLEN AMERİKALI
Luftwaffe'nin, RAF savunmalarını aşmayı öğrendiğine dair
bazı belirtiler vardı.
Luftwaffe'nin başarılarından biri de
bombaların ağırlığı değil, gizlilikti.
Radar ekranının altından uçmak
orta irtifada uçan büyük uçaklardan
daha yok ediciydi.
Sonra kayıplar artmayı sürdürdü.
18 Ağustos Pazar günü,
RAF daha sonra bugünü en zor günleri olarak anacaktı,
Winston Churchill ülkeyi toplar.
Herhangi bir insan çatışmasında daha önce hiç
bu kadar çok kişi, bu kadar az kişiye bu kadar çok borçlu olmadı.
"Az" olarak saydığı, planlı Alman işgaline
karşı koymaya çalışan RAF pilotlarıydı.
En önemlisi de kendi adlarına beş veya daha fazla öldürmesi olanlardı.
Aslar.
Aslar çok önemliydi
çünkü çok sayıda uçak düşürmüşlerdi.
Çok iyi atışlar atabilen,
aşırı yaklaşmayı göze alabilenlerdi.
Çoğunluğu da Polonyalı ve Çeklerden oluşuyordu.
Etkileyici olan acemi pilotlardı.
Çoğu savaşta hiçbir şey vuramadı.
İnanılmaz refleksleriniz olmalı,
inanılmaz yaklaşmayı göze almalıydınız.
Katil olmalıydınız. O katil içgüdünüz olmalıydı.
Her şey adamı arkasından vurmak,
kirli oynamak üstüne kuruluydu.
Birçok RAF avcısı vurulmuştu.
Onlara ateş eden uçakları görmediler.
Bombardıman uçaklarının ötesinde serbest avlanan 109'lar,
bombardıman uçaklarına doğru gelen
RAF avcılarını vurmuşlardı.
Pilotların yüzde sekseninden fazlası
onlara ateş eden düşmanı bile görmedi.
Cevap hiç sabit kalmamaktı.
Vur ve kaç taktiği.
Öldürülen hep yanınızdaki olur, hiç siz olmazsınız.
RAF'in kahramanlıklarına rağmen
Hitler'in Britanya işgali için planladığı Denizaslanı Harekâtı
hâlâ eylül ortasına planlanıyordu.
Elinde istihbarat olmayan Göring,
baskınların başarılı olduğunu bilmeden
gereksiz şekilde taktik değiştirir.
Hava pistlerini bombalarken
gayet iyi gittiklerini
anlamamışlar gibi duruyor.
Ciddi baskınlar yapıyorlardı.
11. Gruba çok yaklaşıyorlardı.
O grup güneydoğu İngiltere'yi koruyan gruptu
ve güneydoğu İngiltere'den çekilmeleri gerekmişti.
Ama bunu farkında değillerdi.
Göring yorgun pilotlarına,
Knickebein sistemini kullanarak, RAF avcılarının müdahale edemeyeceği
gece baskınlarına başlamalarını emreder.
Mevcut plan, Churchill teslim olana dek Britanya'yı gece gündüz bombalamaktır.
Hitler, Londra'ya direkt saldırıyı yasaklamıştı.
Bunun politik bir eylem olduğunu
ve bu kararın sadece ona ait olmasını istediğini söylemişti.
Ama bir Ağustos gecesi, Thames Haven'daki rafineriyi
bombalamaya çalışan bazı Luftwaffe pilotları
hedefi ıskalamış ve bombalar doğu yakasına düşmüştü.
Evler yok olmuş,
dokuz sivil ölmüştü.
İster kazara olsun ister isteyerek
bu baskın Churchill'e
savaşı düşmana götürme fırsatı verir.
MİSİLLEMELER
Churchill için bu muhteşem bir fırsat.
Bu ona yapmak istediği için sürekli savaş kabinesini
sıkıştırdığı şeyi yapma fırsatı veriyor.
Berlin'e saldırmak.
Bu bir sorundu
çünkü Berlin, RAF'in elindeki bütün bombardıman uçaklarının
menzilinin ötesindeydi.
Britanya bombardıman uçaklarının Berlin'e yaptığı ilk gece baskını
başarısız olur.
Ama günler sonra sekiz Alman sivil öldürülür.
Ama bu az sayılabilecek rakamın
Almanya'da inanılmaz bir etkisi olur.
Bu Alman psikolojisi için dev bir şoktu.
Birdenbire savaş onlara, Almanya'ya, hatta Berlin'e gelmişti.
Bu Göring için aşağılayıcı bir şey. Hitler de öfkeli elbette.
Britanya Savaşı genelde Avcı Komutanlığı'ndan yürür
ama aslında Bombardıman Komutanlığı her gün harekât düzenlemektedir.
Kuzey Fransa'daki yeni Alman hava pistlerini hedef alırlar.
Pas-de-Calais'de, Almanlar her gün Britanyalılar tarafından bombalanmaktadır.
Ama Nazilerin en çok canını sıkan, Berlin'in bombalanmasıdır.
Hitler o an dağlarda, Kartal Yuvası'ndadır.
Bilgilendirildiğinde şöyle der. "Peki.
Berlin'i vuruyorlar.
Biz de onları vururuz."
Hitler'in anlayışı şuydu. "RAF'i yok etmektense
Britanya'nın savaş direncini yok ederiz.
Bu yüzden şehirlerini bombalayacağız.
Eğer Knickebein'i kullanarak gece harekâtlarına
girişirsek RAF karşılık veremez
ve gece uçaklarımızı bulamaz."
Hitler, uçaklarının Londra'ya bırakacağı bombaların
halkı, inatçı Churchill'e karşı döndüreceğini düşünüyordu.
4 Eylül tarihinde, Berlin, Sportpalast'ta
korkunç bir mesaj verir.
"Britanya şehirlerimize saldırıyorsa biz de onlarınkileri yok ederiz."
Göring'in ilk defa Fransız kıyısına varışı
ciddi taktik değişimini simgeliyor.
7 Eylül sabahı Luftwaffe
yedi yüzden fazla uçakla yola çıkıyor.
7 Eylül tarihi Londralılar için muazzam bir gün.
Korkunç elbette ama
bu dev hava filosunun Thames'ten geldiğini görmek,
geçmiş aylarda alıştıkları gibi bir görüntü değildi.
Bu dev baskın ayrılıp çeşitli hava pistlerine gitmiyordu.
Hepsi Londra'ya doğru geliyordu.
Saat 16.30 olduğunda
Londra'yı koruyan 21 filonun tamamı gökyüzüne çıktı.
Daha önce bu boyutta bir saldırı hiç görmemişlerdi.
Binden fazla uçağın dâhil olduğu it dalaşı...
...Thames Nehri üstünde sürer.
Luftwaffe bombardıman uçakları gece vakti döner,
tıpkı sonraki 57 gecenin biri dışında hepsinde dönecekleri gibi.
Yıldırım başlamıştır.
Londra alev alev yanar.
Londralılar gece boyunca hep böyle manzaralara şahit oluyor.
İnsanlar Nazi gaddarlığının şiddetine göğüs geriyor.
London Docks, dünyanın en önemli ekonomik ticaret merkezlerinden biri.
Dünya genelinden devasa boyutlarda
her çeşit mal vardı.
Kereste, melas gibi yanıcı şeyler de.
Surrey Docks'taki kereste yangını
dünyanın en yoğun yangınlarından biridir.
Thames'in diğer tarafındaki itfaiye teknelerinin boyasını sökmüş,
taşları eritmiştir.
Sonraki gün
Churchill, hasarı görmek için Doğu Yakası'na bizzat gider.
Churchill, Londra'yı unutulmaz şekilde gözlemledi.
Tarih öncesi dev bir canavar gibiydi. Çok fazla acıya katlanabilirdi.
Öldürmek öyle kolay değildi.
Londra'nın Doğu Yakası'ndaki yoksullar çok çekti.
Yıldırım saldırılarından en çok çekenler onlardı.
Bölgelerine yağan bombaları bulduklarında
isyan etmemiş olmaları inanılmaz.
Çok zorlu zamanlardı ve acı çeken o insanlar,
özellikle de toplumun en alt kesimi,
berbat durumdaydı.
Beni evimden çıkarmak için dahası gerek.
Git, işe gitmen lazım.
TAHLİYE TRENLERİNE
Çocukların kırsal kesimlere olan tahliyesi artar.
Britanya, Nazi işgaline hazırlanır.
Londra'nın bombalanması, Londra halkı için şok ediciydi.
Ama Avcı Komutanlığı için iyi haberdi
çünkü soluklanacak bir ara bulmuşlardı.
Londra bombalamasından bir süre sonra 11. Grup artık zor durumda değildi.
Hitler, Britanyalıların, liderlerine sırt çevireceğini umduysa
hayal kırıklığına uğramıştı.
Toplum, kararlı başbakanlarını güçlü şekilde destekliyordu.
Eylül ortasına gelindiğinde, Luftwaffe hâlâ daha
başarılı bir işgal için gereken hava üstünlüğünü elde edememişti.
Yakında elde edemezse
işgal, bahara kadar ertelenmek zorunda kalacaktı.
Britanya genelinde bombalama seferleri artar.
12 Eylül tarihinde, 18 yaşındaki Spitfire pilotu Geoffrey Wellum
ilk defa savaşa gönderilir.
Ben ve liderim vardı. İki kişiydik.
Karşımızda yaklaşık 150 düşman uçağı vardı.
Yüz elli gibi de görünüyordu.
Kendi kendime bunun ciddi bir savaş olduğunu düşündüm.
Bu adamlar eğlencesine buraya gelmemişti.
Ciddilerdi.
Birini seçerdiniz.
Özellikle filolarından sapan birini yakalayıp
hemen işini halledip kaçmanız gerekirdi.
Kendi başına bir Heinkel görmüştüm. Fransa'ya doğru
hızla gidiyordu
ve onu sağlam şekilde
vurmayı başardım.
Nihayetinde çakıldı.
Havanın bozulmasıyla
Göring'in kendini kanıtlaması için bir şansı daha var.
Gelen istihbarat raporlarına göre
Britanyalıların son 200 avcı uçağı kalmıştı.
Son bir saldırı bu işi bitirecekti.
Luftwaffe, havanın kısa süre sonra çok bozacağını,
denizden işgal edebilmek için sonraki seneyi beklemeleri gerekeceğini biliyordu.
15 Eylül tarihinde şafak söktüğünde, hava açıktı
ve Luftwaffe saldırıya geçti.
15 Eylül tarihinde Luftwaffe son kumarını oynayacaktı.
...altı bin kilometrelik menzilde...
O gün Britanya Günü Muharebesi olarak bilinecekti.
...ve 16.000 uçakla...
11. Gruptaki Uxbridge'e gelen ilk dalga
sabah 11 gibi gelmişti.
Bu ilk baskında yaklaşık 145 uçak bulunuyordu.
İlk defa, Britanya'nın avcı uçakları
Luftwaffe'ninkilerden fazlaydı.
İki yüz yetmiş beş avcı uçağı havalanmıştı.
Londra'nın kuzeyindeki 12. Grup filo liderleri Douglas Bader'ın
liderliğinde Big Wing'i başlatmıştı.
Elli altı uçak dev bir sorti ile, gelen bombacılarla yüz yüze geliyordu.
Saat 12.00'a geldiğinde, altı Alman bombardıman uçağı düşürülmüştü.
Londra'daki Victoria İstasyonu'nun üstünde düşürülen ise unutulmazdı.
Bu sadece başlangıçtı. Ana baskın
öğleden sonra yaşanmıştı.
İki, altı, sıfır. Sıfır, dokuz, beş...
Bu defa 475 uçak vardı.
Luftwaffe uçaklarının üç sütunu
Londra'ya doğru, daha güney bir rotadan saldıracaktı.
Big Wing yeniden havalandı.
Almanlar sahili geçerken
dalgalar dolusu RAF filosu onları karşılamak için orada.
Luftwaffe ne kadar uçak gönderirse o kadarını kaybediyordu.
Onları yendiğimizi hissettik.
Çok sayıda düşürerek onlara zarar verdiğimizi farkındaydık.
Almanlar çok fazla uçak kaybetmişti.
Hatta Luftwaffe
Britanya Günü Muharebesi'nde aldığı hasarı
hiç atlatamadı.
Son sayımda 56 Alman uçağı düşürülürken
RAF ise sadece 28 uçak kaybetmişti.
Oran tam bire ikiydi.
Çok uçak tarafından karşılanmışlardı.
Bütün RAF avcıları oradaydı.
Onlar için, Göring için bile, bunun başarısızlıkla bittiği
çok netti.
Hayalleri sona ermişti.
Karşı tarafın hiç de zayıflamadığını fark etmişlerdi.
Her zamanki gibi güçlüydü, hatta belki daha da güçlü.
Bu Luftwaffe için dönüm noktasıydı.
Luftwaffe, Britanyalıların yenildiğine inanırken
birdenbire yenilmediklerini fark etmişti.
Hitler, Göring'in Luftwaffe'sine olan inancını yitirir.
Çıkarma gemileri ve askerler Fransız kıyısında konuşlandırılır.
Denizaslanı Harekâtı biter.
RAF ezici şekilde kazanmıştır.
Bu, Luftwaffe ve Nazi Almanyası için
dev bir yenilgidir.
Britanya'nın kazanmasının sebebi, Britanya'nın savaşta
hazır olması, planlarını ustalıkla icra etmesi.
Ama aslında tamamlayıcı parçalar
sandığımızdan daha önemli.
Her şey birkaç kişide bitmiyor. Bombardıman Komutanlığı,
Sahil Komutanlığı.
Deniz gücü de var tabii.
Hatırlamanız gereken üç isim var.
İlki Winston Churchill.
Savaşmaya karar veren adam oydu.
İkincisi Hugh Dowding.
Savaşın kazanılabilmesini sağlayan silahı yaratan adam.
Üçüncüsü de 11. Grup lideri Keith Park.
Silahı kullanan adam.
Fransa'nın yenilgisi ve Dunkirk tahliyesi sonrasında
Nazilerin Avrupa'daki ilerleyişi durduruldu.
Hitler gözünü Sovyetler Birliği'ne çevirir.
Tüm dezavantajlara rağmen,
RAF galip gelmiştir.
Britanya muhtemelen genelde sanıldığından
daha güçlü olsa da
geleneksel hikâye birkaç tane genç adamın
savaş meydanında canlarını ortaya koyarak
ülkelerini savunmalarıdır.
Bunu asla unutmamalıyız.
Luftwaffe'yi yenmelerine ilişkin
böyle bir efsane olmasa
sonraki zorlu birkaç yılda
Churchill'in, Britanya halkının
iradesini koruması oldukça zor olurdu.
Ekim ayında, Almanların hedefine ulaşmasının
engellendiğini fark etmiştik.
Ben üç kez vuruldum.
Ama canımı kurtardım.
Hayatta kaldığım için minnettar hissediyorum.
Britanya Savaşı'nda bir Spitfire ile
ülkemi koruyabildiğim için ayrıcalıklı hissediyorum.
ÜSTÜN UÇUŞ MADALYALI GEOFFREY WELLUM'UN ANISINA 1921 - 2018